Despois da marcha do 22 de maio do 2004, que xa foi en Vigo, será de novo unha cidade galega a que acolla o encontro internacional da Marcha Mundial de Mulleres. En outubro do 2008 reuniranse representantes das case 70 coordinadoras nacionais deste movemento. A voceira da coordinadora galega, Victoria Iglesias, non adiantou de que cidade se trata (aínda está por determinar), pero si anunciou tamén unha mobilización masiva que se realizará a finais do ano. Tamén se levará adiante un encontro europeo durante o verán en Suíza ou Francia.

A coordinadora do Secretariado Internacional da Marcha, a brasileira Míriam Nobre (quen estivo presente este pasado domingo no congreso do Auditorio), explicou que os principais retos da Marcha para os vindeiros tres anos pasan por catro liñas de acción, cunha finalidade común: fortaleceren a interrelación entre as coordinadoras de todos os países participantes e o intercambio de experiencias. Analizaranse as leis de cada país, buscaranse alternativas para a desmilitarización dos pobos, loitarase polos dereitos laborais e a igualdade salarial nunha campaña a prol da autonomía económica da muller, e debaterase sobre a relación da humanidade co seu medio (privatización da auga e outros recursos ou soberanía alimentaria).

Fonte: A Marcha Mundial das Mulleres volverá reunirse en Galiza

Categories: Noticias Quentiñas
10 Comments »

Jose Luis Sampedro

Cando eu era un raparigo, na España de 1931, vivía en Aranxuez un Mestre Nacional chamado D. Xusto G. Escudero Lezamit. A piques de xubilarse, acudía á escola ata os sábados pola mañá aínda que non tiña clases porque alí, nun despachiño que lle cederon, atendía a súa biblioteca. Era súa porque a creou el só, con libros doados por amigos, institucións e pais de alumnos. Os seus “clientes” eramos novos e adultos, homes e mulleres a quen só cobraba cincuenta céntimos ao mes por prestar a cada cal un libro á semana. Alí descubrín a Dickens e a Baroja, lin a Salgari e a Karl May.

Moitos anos despois fixen unha visita a un biblioteca dun pobo madrileño. Non parecía ser moi frecuentada, pero se fixo cargo recentemente unha moza titulada quen ideara crear un recuncho exclusivo para os nenos cun anaco de moqueta para sentalos. Ao principio as nais acolleron a idea con simpatía porque lles servía de gardería. Tras recoller aos seus fillos no colexio deixábanos alí un intre mentres terminaban de facer as súas compras, pero cando regresaban a por eles, non era raro que os nenos, intrigados polo final, pedisen quedar un anaquiño máis ata terminar o conto que estaban lendo. Durante a espera, as nais esculcaban, collían algún libro, botábanlle un vistazo e as veces tamén elas quedaban prendadas. Tempo despois decateime de que a experiencia dera os seus froitos: algunhas lectoras eran mulleres que nunca leran antes de que unha simple moqueta en mans dunha moza bibliotecaria descubríselles outros mundos.

E aínda máis anos despois descubrín outro prodixio nun gran hospital de Valencia. A biblioteca de atención ao paciente, coa que mitigan as longas esperas e angustias tanto de familiares como dos propios enfermos foi creada por iniciativa e voluntarismo dunha empregada. Cun carriño do supermercado cargado de libros doados, paseándose polas distintas plantas, con longas peregrinacións e loitas coa administración intentando convencer a burócratas e médicos non sempre abertos a outras consideracións, de que o coñecemento e o pracer que proporciona a lectura pode contribuír á curación, ao cabo dos anos logrou dotar ao hospital e os seus usuarios dunha biblioteca cun servizo de préstamos e unhas actividades que lle valeron, ademais do prestixio e admiración de cantos pasamos por aí, un premio do gremio de libreiros en recoñecemento ao seu labor en favor do libro.

Evoco agora estes tres de entre os moitos exemplos de tesón bibliotecario, ao decatarme de que rexorde a ameaza do préstamo de pago. Preténdese obrigar ás bibliotecas a pagar 20 céntimos por cada libro prestado en concepto de canon para resarcir –iso din- aos autores do desgaste do préstamo. Quédome confuso e non entendo nada.

Na vida corrente o que paga unha suma é porque:

a) obtén algo a cambio
b) é obxecto dunha sanción.

E eu pregúntome: ¿que obtén unha biblioteca pública, unha vez pagada a adquisición do libro para prestalo? ¿Ou é que debe ser multada por cumprir coa súa misión, que é precisamente esa, a de prestar libros e fomentar a lectura?

Doutra banda, ¿que se lles desgasta aos autores na operación? ¿Seica deixaron de cobrar polo libro vendido? ¿Leráselles menos por ser lecturas prestadas? ¿Venderán menos ou lles servirá de publicidade o préstamo como cando unha fábrica regala mostras dos seus produtos?

Pero, sobre todo: ¿Quérese fomentar a lectura? ¿Europa prefire autores máis ricos pero menos lidos? Non entendo a esa Europa mercantil.

Jose Luis Sampedro

Fonte: Por la lectura
Máis información en: No al préstamo de pago

Noticias relacionadas co tema:

• Moción contra el canon de O Concello de Foz
• Europa impone a España un canon por el préstamo de libros en bibliotecas

Categories: Noticias Quentiñas
9 Comments »

Entes públicos e particulares poderán ceder ou alugar por un período mínimo de cinco anos e máximo de 30 o aproveitamento dos predios que estean situados en zonas de especial interese agrario.

O Parlamento galego tomou hoxe en consideración, cos votos a favor de PSdeG e BNG, o proxecto de Lei do Banco de Terras de Galicia, que superou o seu primeiro trámite parlamentario e mediante o cal o Goberno galego pretende facilitar a primeira instalación agraria a agricultores novos e o acceso a terras de agricultoras que sufran violencia de xénero.

Durante a defensa desta nova normativa, á que o PPdeG presentou unha emenda á totalidade que foi votada en contra por socialistas e nacionalistas, o conselleiro do Medio Rural, Alfredo Suárez Canal, destacou que o obxectivo do Banco de Terras é pór en valor os terreos agrarios abandonados, recuperar e frear a perda agraria útil, mellorar e ampliar a base territorial das explotacións e evitar o abandono de zonas agrarias, que servirían de caldo para os incendios forestais.

Así, precisou que esta nova lei vai destinada a todos aqueles que desexen instalarse como agricultores pero, especialmente, a mozos e mulleres. Desta forma, avanzou que a Xunta potenciará as explotacións de mozas, sobre todo en zonas afectadas polo envellecemento da poboación ou o éxodo rural. Ademais, melloraranse as explotacións xestionadas por mulleres e facilitarase o acceso ás mesmas de agricultoras que sufran violencia de xénero.

Para xestionar este fondo constituirase o Banco de Terras de Galicia (Bantegal), unha sociedade pública autonómica que se encargará de intermediar para facilitar o arrendamento das leiras. Tamén se porá en marcha un Fondo de Terras e unha Comisión de Prezos, que establecerá os valores de referencia das explotacións.

Desta forma, e en virtude do novo marco lexislativo, entes públicos e particulares poderán ceder ou alugar por un período mínimo de cinco anos e máximo de 30 o aproveitamento dos predios que estean situados en zonas de especial interese agrario. Para animar aos propietarios a acollerse a este sistema, as terras que sexan recuperadas para a produción quedarán exentas de pagar o imposto de transmisión patrimonial se logo fosen vendidas.

Trátase dunha lei que pretende o enriquecemento colectivo de Galicia, mellorar as rendas dos produtores, estimular un modelo respectuoso co medio ambiente e defender as zonas rurais do abandono do territorio e dos incendios forestais, apuntou Suárez Canal.

Fonte: Una nueva ley pretende facilitar terrenos agrarios a jóvenes y víctimas de violencia

Categories: Ecoloxía_
11 Comments »

Danse os primeiros pasos para crear unha coordinadora contra a degradación urbanística. Compostela vai acoller o vindeiro sábado día 31 unha asemblea de colectivos de todo o país preocupados pola situación. Vinte asociacións participan xa da idea.

Hai poucas semanas o colectivo eumés Fusquenlla facía un chamamento social para que se organizase unha protesta nacional que mostrara a preocupación polas agresións urbanísticas que está a sufrir o país. Agora, diferentes asociacións galegas xa expresaron a súa intención de acudir a unha asemblea que se celebrará o vindeiro sábado, ás 12 horas na Galería Sargadelos de Compostela. Na reunión intentará crearse unha coordinadora.

Fusquenlla expresa nun comunicado a “preocupación e repulsa pola degradación urbanística que estamos a sufrir en Galiza e cuxos síntomas máis evidentes son as agresións no litoral, a edificación masiva e descontrolada, o deterioro dos núcleos históricos das vilas, a destrución do patrimonio arquitectónico, a perda dos sinais de identidade territorial, a desaparición dos espazos públicos, a ausencia dunha política social de vivendas e a promoción de proxectos especulativos e lesivos para o noso entorno”.

Na reunión da vindeira fin de semana xa anunciaron a súa presenza a Asociación O Carballal; Adega; Amigos da Terra; Asociación pola Defensa da Ría de Pontevedra; Colectivo Ecoloxista do Salnés; Federación Ecoloxista Galega; Greenpeace; Luita Verde; Verdegaia; Asociación Cultural e Veciñal O Tombo de Ardán (Marín); Anduxía (Bueu); Bouzas Móvete; Comité Cidadán de Defensa para a Ría de Ferrol; Foro Social de Cangas; Fusquenlla; Ortigueira Sostible; Plataforma Ártabra 21; Plataforma contra o viaduto e variante de Outes; Plataforma pola Defensa da Ría (Cíes); e Salvemos Monteferro.

Fonte: Primeiros pasos para crear unha coordinadora contra a degradación urbanística

Categories: Vivenda e especulación_
10 Comments »

Masa Crítica Coruña organiza para o sábado 21 de abril as 12 horas en bici. Unha marcha en bici, reivindicativa e festiva, que percorrerá un percorrido circular no centro da cidade da Coruña (entre a Porta Real e a Praza de Ourense).

Entre ás 9:30h e as 21:30h. Pedalea con nós, achégate en calquera momento do percorrido e únete.

Somos tráfico e reclamamos o noso espazo na calzada. Pedalea con nós, ¡¡¡ outro tipo de mobilidade é posible !!!

Máis información no Foro de Masa Críticia Coruña e en bicis.info

Percorrido: Rota circular entre Porta Real e a Praza de Ourense

12 horas en bici

Share your bike routes @ Bikely.com

Categories: Mobilidade_
11 Comments »

Os españois e os lituanos son os cidadáns da Unión Europea que menos se preocupan polo benestar dos animais de granxa, segundo unha sondaxe Eurobarómetro divulgado pola Comisión Europea.

Preguntados sobre que importancia dan ao benestar destes animais nunha escala de 1 a 10, as respostas de españois e lituanos deron unha media de 6,9 a máis baixa entre os 27 países da UE. Chipre (9,1), Suecia (9) e Finlandia e Malta (8,7) son os membros da UE con máis interese, mentres que a media dos países da Unión é 7,8.

Ademais, os españois son tamén os cidadáns da UE que menos saben sobre as condicións en que se crían os animais de granxa do seu país (48%), fronte ao 69% da media comunitaria e un máximo de 88% en Dinamarca e un 86% en Suecia.

Con todo, os españois figuran por encima da media da Unión Europea (64 sobre 62%) e os décimos entre os 27 entre os que estarían dispostos a cambiar as tendas onde compran habitualmente a fin de adquirir produtos máis respectuosos cos animais.

Aínda que a maioría dos europeos están dispostos a modificar os seus hábitos de compra, necesitan máis información. Só un 56% cre que as actuais etiquetas de produtos alimentarios ofrece suficiente información para identificar aos que se fabricaron a partir de animais ben tratados, sinala a enquisa.

A sondaxe realizouse entre 28.652 persoas dos 27 Estados membros da UE e os dous países que negocian a súa adhesión, Croacia e Turquía.

Fonte: Los españoles, los que menos se preocupan por bienestar de animales de granja
Fonte orixinal: Terra Actualidade - EFE

Como son criados os animais de granxa: Las granjas industriales
Máis información en Anima Naturalis

Categories: Ecoloxía
10 Comments »

Versión en castellano al final

Se queredes coñecer Lakabe pincha aquí: Lakabe, experiencia comunitaria

Calendario de Lakabe para a primaveira 2007

• Do 30 de marzo ao 13 de abril. Visitas Concertadas.
  Actividade: construción na casa comunitaria se o tempo é chuvioso ou na construción do local de apeiros se é seco. Posibilidade de traballar na o horta segundo tempero ou no monte limpando camiños. Ou en calquera actividade que nese momento xurda.
• Do 21 de maio ao 3 de xuño. Campo de traballo.
  Actividade: traballo de hortas.
• Do 15 ao 17 de xuño. Curso de Danzas. (con Javier Muela e Delia Señor).
• Do 27 de abril ao 1 de maio. Xornadas sobre relacións humanas. Exclusivo para persoas que vivan en grupo e cunha clara intención de construír unha comunidade.

Avance das actividades de verán 2007

Aviso importante, todas estas datas poden estar aínda suxeitas a lixeiros cambios por favor chamade ao 948392002 ou mandade un email a lakabeko (arroba) yahoo (punto) es para confirmar (mabel).

Xullo

• Do 16 de xullo ao 5 de agosto: Curso de iniciación á vida rural e comunitaria.
  • Do 16 ao 19 de xullo. Curso de autosuficiencia rural: a horta, os animais, consérvalas, as marmeladas, o pan, o queixo. Impartido pola comunidade de Lakabe.
  • Do 20 ao 22 de xullo. Taller sobre relacións humanas. Impartido por Mauge Cañada.
  • Do 23 ao 26 de xullo. Curso de vida comunitaria: como se cohesiona un grupo, os alicerces, as fallas por onde todo se escapa, … e, entre medias para aliviar os momentos densos faremos: cestería, xabóns, cremas e ungüentos, … Impartido por Mabel Cañada e a comunidade de Lakabe.
  • Do 27 ao 29 de xullo. Taller sobre a creatividade. Impartido por Mauge Cañada.
  • Do 30 de xullo ao 2 de agosto. Curso de Bioconstrucción: aprender a materializar o soñado, construír casas, que se necesita para pór unha placa solar, ou un quentador de auga solar, coñecer o bosque e os seus recursos, … Impartido pola comunidade de Lakabe.
  • Do 3 ao 5 de agosto. Taller sobre resolucion de conflitos. Impartido por Mauge Cañada.

  Os talleres e cursos pódense facer por separado.

  Os talleres comezan os venres ás 18 horas, e acaban o domingo ao mediodía.

  Os cursos comezan os luns ás 16,30 horas e acaban os xoves ás 20 horas.

Agosto

• Do 16 ao 19 de agosto: Encontro de xénero. As mulleres e o poder. Os homes e o amor. Este tema do xénero por unha banda pode parecernos algo xa vello, por outro se nos aparece como aínda sen estrear. Os últimos cen anos mostran o percorrido das mulleres no seu camiño cara a unha maior igualdade, nas vidas persoais, familiares, profesionais, sociais… unha igualdade aínda non lograda. Os homes, aínda en minoría, inician un camiño de transformación, de verse en lugares de privilexio a comprenderse nas súas carencias. Mulleres e homes xa non queremos vernos reflectidas na imaxe que este sistema socioeconómico (patriarcal) devólvenos de quen deberiamos ser e de como deberiamos actuar e interactuar. Xa temos suficientes datos da dor, a soidade, a inxustiza, … Soñamos con deixarnos ser diferentes e iguais, integrarnos como persoas nun camiño de plenitude persoal, creadoras dunha comunidade humana diversa, capaz de xestionar as diferentes persoas e grupos, en harmonía con todas as naturezas… en harmonía co planeta.Este encontro quere dar espazo para escoitar diferentes voces, abrir espazos para investigar e descubrirnos, para sentirnos de cerca e de lonxe. Construír pontes, escoitar con e desde, o corazón.Queremos explorarnos en dous eixos de carencias:As mulleres e o poder… poder para facernos as nosas vidas, para participar onde e cando queiramos, ser recoñecidas con todo o noso potencial en todos os espazos.

  Os homes e o amor… amor para recoñecerse e recoñecer á/ao outr@, para expresarse e concretarse no mundo tamén a través dos seus lazos, dos seus sentimentos e emocións, do seu amor.

  Que atoparás:

  • Moita información.
  • Charlas.
  • Talleres informativos.
  • Talleres formativos.
  • Talleres temáticos mixtos. Por xéneros. Por xéneros mais postas en común…
  • Temas confirmados a día de hoxe (23 maio).
  • A maternidade (dous talleres de día e medio, mixto).
  • As mulleres hoxe (un taller de día e medio).
  • As mulleres e o poder, os homes e o amor (un taller de catro días, trabállase por xéneros mais postas en común).
  • Ser home hoxe, unha problemática silenciada (un taller de día e medio, só homes).
  • Os mozos homes (un taller de 4 días, só homes novos).
  • Xénero e sexualidade (un taller de día e medio mixto).
  • Hai mais talleres pendente de confirmar que se difundirán a través da web.

  Podes participar en moitas cousas ou só nunha. Unha charla pode durar 2-3 horas pero un taller pode durar todo un día, tamén os haberá que duren os catro días. Os grupos poden ser mixtos ou non…todas esas eleccións están abertas.

  Para que todas estas posibilidades estean aí, un nutrido grupo de persoas estarán apoiándoas, dinamizándoas, apoiando o que salga.

  De ti necesitamos que che inscribas con antelación e digas a túa preferencia, a que grupo che apuntas.

  Inscrición 60€ (que dá opción a todas as actividades). Pódese acampar e traerse a súa comida ou aloxarse en réxime de pensión completa en Lakabe ou só as comidas. Consultar prezos 948392002 - Mabel.

• Do 23 ao 26 de agosto: X Encontro da rede Iberika de Ekoaldeas. Como cada ano haberá unha serie de charlas, talleres e espazos para inventos de todo tipo. O tema central para este ano é o de “decrecer para que tod@s podamos crecer” e uniríao á vida rural e á vida en colectividades ou comunidades como forma practica de levar unha vida mais austera pero tamén mais fecunda e satisfactoria. Propoño sacar moitos temas relacionados coa autosuficiencia, as hortas, os animais, o campo, o bosque, as árbores, o medio natural, a auga e o cambio climático.E doutra banda todo o aspecto humano das relacións, os conflitos, as habilidades grupais, os pequenos trucos de vida grupal, etc..E un terceiro bloque de economía, redes de troco ou moedas complementarias, inventos solares, coches eléctricos, autonomía enerxética, etc..Outro tema é a festa do sábado.

  Quero saber que habilidades hai por aí que están dispostas a achegar un pequeno espectáculo, ou música ou conta contos, teatro, monicreque, danzas… Imaxinación ao poder!!!

  Desde Lakabe xa sabedes!!! un par de grupos punkis para @s mais novos, danzas, xogos e moitas infraestrutura.

Setembro

• Curso sobre tala de pedra e creación de empedrados. Realizarase un empedrado na praza do pobo.

Cuestións practicas

O aloxamento é en habitacións compartidas. Se algunha persoa necesita aloxarse en habitacións pequenas que avise con moita antelación, están moi solicitadas pois só hai tres. Aloxádesvos na nosa casa comunitaria e a medio día comemos tod@s xunt@s. Logo o almorzo e a cea é só para @s que vos aloxades na casa comunitaria.

Durante os períodos de visitas concertadas ou campos de traballo tedes que facer a comida entre as persoas que esteades habitando na casa comunitaria aínda que todos os produtos saian da nosa despensa ou das hortas.

A comida é basicamente vexetariana da nosa horta biolóxica e ocasionalmente carne dos nosos currais, tamén biolóxica.

Formas de chegar a Lakabe:

En autobús, Compañía Río Irati, liña Orbaiceta.
• De luns a xoves ás 14, 30 desde Pamplona en bus ata 400 mts. de Lakabe.
• Os venres pola tarde sae un bus ás 19 horas desde Pamplona que vos deixa a 400 mts.
• Os sábados é ás 13,30h e chega tamén ata 400 mts de Lakabe.

(En Pamplona só hai unha estación de autobuses e esta en o centro).

En coche durante a mañá do día previsto como comezo.Chegar a comer (13,30 horas) porque as actividades empezan á primeira hora da tarde.
En Pamplona buscar a saída Francia por Huarte, NA150, de cor laranxa. Chegar ao pobo de Aoiz, desde aí coller a estrada NA172, verde, dirección Oroz Betelu, logo de Nagore cambia de nome, chámase NA2040, amarela e pasades un terceiro túnel, xusto á saída vese Lakabe á esquerda e esta marcado o xiro para subir.

Dias de partida: de luns a sábado ás 10 horas en bus a 400 mts de Lakabe. En coche ao longo da mañá do día previsto como fin pero antes das 13 horas.

Para as persoas que non coñezades Lakabe. Somos unha comunidade, con moitas persoas novas. Dedicámonos a cultivar o campo, coidar animais, reconstruír o pobo, aprender a vivir xunt@s. Facemos pan tanto para consumo como para a venda e é a nosa principal fonte de ingresos. Traballamos moito a autosuficiencia e o autoabastecemento. Vivimos en comunidade desde fai 27 anos nun pobo que estaba en ruínas e estámolo reconstruíndo, repoboando de persoas e de árbores e animais… e vida da boa.

E, nada mais… só desexarvos unha feliz primavera e un inmellorable verán.

Para calquera dúbida, consulta, inscrición, chamar ao 948392002 mabel ou email lakabeko (arroba) yahoo (punto) es

Fonte: Lakabe

— Actividades Lakabe primavera y verano de 2007 —

Si quieres conocer Lakabe pincha aquí: Lakabe, experiencia comunitaria

Calendario de Lakabe para la primavera 2007

• Del 30 de marzo al 13 de abril. Visitas Concertadas.
  Actividad: construcción en la casa comunitaria si el tiempo es lluvioso o en la construcción del local de aperos si es seco. Posibilidad de trabajar en la huerta o en el monte limpiando caminos. O en cualquier actividad que en ese momento surja.
• Del 21 de mayo al 3 de junio. Campo de trabajo.
  Actividad: trabajo de huertas.
• Del 15 al 17 de junio. Curso de Danzas. (con Javier Muela y Delia Señor).
• Del 27 de abril al 1 de mayo. Jornadas sobre relaciones humanas. Exclusivo para personas que vivan en grupo y con una clara intención de construir una comunidad.

Avance de las actividades de verano 2007

Aviso importante, todas estas fechas pueden estar aún sujetas a ligeros cambios por favor llamad al 948392002 o mandad un email a lakabeko (arroba) yahoo (punto) es para confirmar (mabel).

Julio

• Del 16 de julio al 5 de agosto: Curso de iniciación a la vida rural y comunitaria.
  • Del 16 al 19 de julio. Curso de autosuficiencia rural: la huerta, los animales, las conservas, las mermeladas, el pan, el queso. Impartido por la comunidad de Lakabe.
  • Del 20 al 22 de julio. Taller sobre relaciones humanas. Impartido por Mauge Cañada.
  • Del 23 al 26 de julio. Curso de vida comunitaria: como se cohesiona un grupo, los pilares, las fallas por donde todo se escapa, … y, entre promedios para aliviar los momentos densos haremos: cestería, jabones, cremas y ungüentos, … Impartido por Mabel Cañada y la comunidad de Lakabe.
  • Del 27 al 29 de julio. Taller sobre la creatividad. Impartido por Mauge Cañada.
  • Del 30 de julio al 2 de agosto. Curso de Bioconstrucción: aprender a materializar el soñado, construir casas, que se necesita para poner una placa solar, o un calentador de agua solar, conocer el bosque y sus recursos, … Impartido por la comunidad de Lakabe.
  • Del 3 al 5 de agosto. Taller sobre resolución de conflictos. Impartido por Mauge Cañada.

  Los talleres y cursos se pueden hacer por separado.

  Los talleres comienzan los viernes a las 18 horas, y acaban el domingo a mediodía.

  Los cursos comienzan los lunes a las 16,30 horas y acaban los jueves a las 20 horas.

Agosto

• Del 16 al 19 de agosto: Encuentro de género. Las mujeres y el poder. Los hombres y el amor. Este tema del género por una parte puede parecernos ya algo viejo, por otro se nos aparece como aún sin estrenar. Los últimos cien años muestran el recorrido de las mujeres en su camino hacia una mayor igualdad, en las vidas personales, familiares, profesionales, sociales… una igualdad aun no lograda. Los hombres, aun en minoría, inician un camino de transformación, de verse en lugares de privilegio a comprenderse en sus carencias. Mujeres y hombres ya no queremos vernos reflejadas en la imagen que este sistema socioeconómico (patriarcal) nos devuelve de quien deberíamos ser y de cómo deberíamos actuar e interactuar. Ya tenemos suficientes datos del dolor, la soledad, la injusticia, … Soñamos con dejarnos ser diferentes e iguales, integrarnos cómo personas en un camino de plenitud personal, creadoras de una comunidad humana diversa, capaz de gestionar las diferentes personas y grupos, en armonía con todas las naturalezas… en armonía con el planeta.Este encuentro quiere dar espacio para escuchar diferentes voces, abrir espacios para investigar y descubrirnos, para sentirnos de cerca y de lejos. Construir puentes, escuchar con y desde, el corazón.Queremos explorarnos en dos ejes de carencias:Las mujeres y el poder… poder para hacernos nuestras vidas, para participar dónde y cuando queramos, ser reconocidas con todo nuestro potencial en todos los espacios.

  Los hombres y el amor… amor para reconocerse y reconocer a al otr@, para expresarse y concretarse en el mundo también a través de sus lazos, de sus sentimientos y emociones, de su amor.

  Que encontrarás:

  • Mucha información.
  • Charlas.
  • Talleres informativos.
  • Talleres formativos.
  • Talleres temáticos mixtos. Por géneros. Por géneros mas puestas en común…
  • Temas confirmados a día de hoy (23 MAYO).
  • La maternidad (dos talleres de día y medio, mixto).
  • Las mujeres hoy (un taller de día y medio).
  • Las mujeres y el poder, los hombres y el amor (un taller de cuatro días, se trabaja por géneros mas puestas en común).
  • Ser hombre hoy, una problemática silenciada (un taller de día y medio, solo hombres).
  • Los chicos hombres (un taller de 4 días, solo hombres jóvenes).
  • Género y sexualidad (un taller de día y medio mixto).
  • Hay más talleres pendiente de confirmar que se difundirán a través de la web.

  Puedes participar en muchas cosas o sólo en una. Una charla pode durar 2-3 horas pero un taller pode durar todo un día, también los habrá que duren los cuatro días. Los grupos pueden ser mixtos o no…todas esas elecciones están abiertas.

  Para que todas estas posibilidades estén ahí, un nutrido grupo de personas estarán apoyándolas, dinamizándolas, apoyando lo que sala.

  De ti necesitamos que te inscribas con antelación y digas tu preferencia, a qué grupo te apuntas.

  Inscripción 60€ (que da opción la todas las actividades). Se puede acampar y traerse su comida o alojarse en régimen de pensión completa en Lakabe o sólo las comidas. Consultar precios 948392002 - Mabel.

• Del 23 al 26 de agosto: X Encuentro de la red Iberika de Ekoaldeas. Como cada año habrá una serie de charlas, talleres y espacios para inventos de todo tipo. El tema central para este año es lo de “decrecer para que tod@s podamos crecer” y lo uniría a la vida rural y a la vida en colectividades o comunidades como forma práctica de llevar una vida mas austera pero también madres fecunda y satisfactoria.Propongo sacar muchos temas relacionados con la autosuficiencia, las huertas, los animales, el campo, el bosque, los árboles, el medio natural, el agua y el cambio climático.Y por otro lado todo el aspecto humano de las relaciones, los conflictos, las habilidades grupales, los pequeños trucos de vida grupal, etc..Y un tercer bloque de economía, redes de cambio o monedas complementarias, inventos solares, coches eléctricos, autonomía energética, etc..

  Otro tema es la fiesta del sábado.

  Quiero saber que habilidades hay por ahí que están dispuestas a acercar un pequeño espectáculo, o música o cuenta cuentos, teatro, guiñol, danzas… Imaginación al poder!!!

  Desde Lakabe ya sabéis!!! un par de grupos punkis para l@s mas jóvenes, danzas, juegos y muchas infraestructura.

Septiembre

• Curso sobre tala de piedra y creación de empedrados. Se realizará un empedrado en la plaza del pueblo.

Cuestiones prácticas

El alojamiento es en habitaciones compartidas. Si alguna persona necesita alojarse en habitaciones pequeñas que avise con mucha antelación, están muy solicitadas pues sólo hay tres. Os alojáis en nuestra casa comunitaria y a medio día comemos tod@s junt@s. Luego el desayuno y la cena es sólo para l@s que os alojáis en la casa comunitaria.

Durante los períodos de visitas concertadas o campos de trabajo tenéis que hacer la comida entre las personas que estéis habitando en la casa comunitaria aunque todos los productos salgan de nuestra despensa o de las huertas.

La comida es básicamente vegetariana de nuestra huerta biológica y ocasionalmente carne de nuestros corrales, también biológica.

Formas de llegar la Lakabe:

En autobús, Compañía Río Irati, línea Orbaiceta.
• De lunes a jueves a las 14, 30 desde Pamplona en bus hasta 400 mts. de Lakabe.
• Los viernes por la tarde sale un bus a las 19 horas desde Pamplona que os deja a 400 mts.
• Los sábados es a las 13,30h y llega también hasta 400 mts de Lakabe.

(En Pamplona sólo hay una estación de autobuses y esta en el centro).

En coche durante la mañana del día previsto como comienzo. Llegar a comer (13,30 horas) porque las actividades empiezan a primera hora de la tarde.
En Pamplona buscar la salida Francia por Huarte, NA150, de color naranja. Llegar al pueblo de Aoiz, desde ahí coger la carretera NA172, verde, dirección Oroz Betelu, después de Nagore cambia de nombre, se llama NA2040, amarilla y pasáis un tercer túnel, justo a la salida se ve Lakabe a la izquierda y esta marcado el giro para subir.

Dias de partida: de lunes a sábado a las 10 horas en bus a 400 mts de Lakabe. En coche al largo de la mañana del día previsto cómo fin pero antes de las 13 horas.

Para las personas que no conozcáis Lakabe. Somos una comunidad, con muchas personas jóvenes. Nos dedicamos a cultivar el campo, cuidar animales, reconstruir el pueblo, aprender a vivir junt@s. Hacemos pan tanto para consumo como para la venta y es nuestra principal fuente de ingresos. Trabajamos mucho a autosuficiencia y el autoabastecimiento. Vivimos en comunidad desde hace 27 años en un pueblo que estaba en ruinas y lo estamos reconstruyendo, repoblando de personas y de árboles y animales… y vida de la buena.

Y, nada mas… sólo desearos una feliz primavera y un inmejorable verano.

Para cualquier duda, consulta, inscripción, llamar al 948392002 mabel o email lakabeko (arroba) yahoo (punto) es

Fuente: Lakabe

Categories: Noticias Quentiñas
15 Comments »

¿Que nos pasa cando nos pomos a vivir en grupo? Algunhas respostas tras 27 anos dedicados a experimentar coas posibilidades de transformación.

Lakabe naceu na primavera de 1980. As persoas chegamos de moi diversos sitios e comezamos a vivir dun xeito máis ben caótico. Isto preocupábanos, porque realmente os días eran difíciles de vivir e as asembleas eran un cúmulo incrible de sensacións e emocións que ameazaban a supervivencia do proxecto. A nosa idea era a de construír unha minisociedade e ver que pasa cando pos en práctica todas esas tolas ideas da “terra para quen a traballa”. Por iso ocupamos Lakabe.

Era un pobo abandonado e tomámolo para darlle de novo vida e cor. “Cada cal dá segundo as súas posibilidades e toma segundo as súas necesidades”, moi bela frase aínda que moi difícil de vivir ata as súas últimas consecuencias. De súpeto danche ganas de medilo todo, reclamas igualdade, cando en realidade o que pasa é que sénteste mirando todo o que fan o resto das persoas, valorando se isto vale tanto como aquilo e un longo etcétera de ideas nocivas que xorden de dentro como un volcán. Aí tómase conciencia do contaminad*s que estamos por dentro e sacámolo fóra cheo de moralina disfrazada de xustiza.

¡Que mogollón hai aí! Custa anos desenredar todo ese sistema de crenzas que nos fai ser tan ruíns. Detrás, como por encantamento, está un mundo esperándonos, un mundo fecundo e xeneroso, libre, sinxelo, austero. Atento ás persoas, atento á natureza, ás criaturas. É o comezo dunha nova fase máis consciente. Desde aquí pódese construír unha vida cotiá enfocada na transformación, o cambio, a resolución de conflitos e as relacións humanas.

Sabemos que unha decisión forzada traeranos problemas nun tempo máis ben curto, así que procuramos tomar as decisións cando todas as persoas están convencidas da decisión que imos tomar. Avanzamos todas as persoas xuntas, aínda que cada unha ten o seu traballo, a súa área de responsabilidade, o seu espazo íntimo desde o que relacionarse co resto. É como unha danza entre o colectivo e o individual, continuamente. Construír unha ecoaldea é un labor que dura toda a vida e que implica todas as facetas da persoa e do grupo, pois ten tamén unha dimensión social: como se organiza o grupo. Hai momentos en que a tentación de prohibir é forte, ou a de dirixir, ou a de privatizar, …

Cada vez que o grupo enfróntase a un reto e non sabe que facer, o primeiro que xorde é o coñecido e por desgraza aquí ata fai moi pouco só coñecemos a ditadura e todos os seus sistemas derivados, incluído o educativo.

Por iso sempre hai que permanecer alerta, pois o sistema e o patriarcado cóanse por espazos ínfimos, e cando buscamos solucións sempre están aí, ofrecéndonos o produto dos seus medos e limitacións. Ofrecendo violencia para resolver as diferenzas, autoritarismos para resolver as situacións caóticas, control ante os momentos sen carga e vertixe, que son moitos e hai que pasar por aí, non se pode atallar, son fases a pasar integramente. Hai que desembarazarse de todo ese material de ideas preconcibidas e dun sistema de valores moi deteriorado.

En Lakabe tomámonos o tempo de vivir todas estas situacións, de experimentar con elas, de observarnos e observar. Mentres levantamos casas, cultivamos os campos, nas asembleas, na relación coa veciñanza, cando damos a luz, cando criamos ás nosas criaturas, cando facemos as contas, cando comemos, cando elaboramos conservas, cando coidamos o gando. Estamos atent*s para sentir que o que facemos é realmente o que queremos facer e asumimos o que iso leva. Vivir en grupo, en comunidade, é vivir en plural, é darlle importancia ao nós e comezar a ver o mundo desde a totalidade que somos.

Fonte: Lakabe, experiencia comunitaria
Periódico Diagonal

Lakabe nace no ano 1.980 coa vontade de atopar formas de vida comunitarias e sociais que leven ás persoas a crear unha sociedade mais xusta e armoniosa baseada no compartir e o dialogo. Era un pobo abandonado e os seus habitantes levan 26 anos reconstruíndoo. Vivimos do pan integral e ecolóxico, cultivamos as hortas e campos de xeito ecolóxico e tamén o gando. Na actualidade somos 30 persoas das cales a maioría son novas.

Categories: Kit do cidadán crítico
12 Comments »

Un grupo folk asturiano, Lliendes, explica con detalle na súa páxina todos os pasos a seguir se alguén quere facer o seu propio CD e distribuilo sen pagar e participar das suciedades xestoras. Aquí vai a explicación:

A continuación detállanse os pasos que son necesarios para publicar un CD de forma independente, con licenza Creative Commons (ou outra licenza), sen necesidade de discográfica, intermediarios, nin xestores de dereitos de autor, ademais de aforrarnos nós e o público o pago do canon de reprodución.

Pasos a seguir para publicar un disco propio Creative Commons

1. O primeiro paso consiste en ter as cancións en partirtura, e en CD ou equivalente.

2. Este material lévase ao Rexistro da Propiedade Intelectual da nosa Comunidade Autónoma. O pago faise por cada trámite sen importar a cantidade de material, así que convén facelo todo dunha vez.

3. Escoller o tipo de licenza Creative Commons baixo o que queres publicar o traballo. Existen varios dereitos que se poden ceder e obrigacións que se poden esixir a quen faga uso da nosa obra, sendo posible usar un ou máis deles simultaneamente:

• BY (by ou atribución) é a obriga de citar ao autor da obra con cada distribución ou reprodución que se faga da mesma.
• NC (non commercial ou non comercial): pódese usar, reproducir e difundir a obra sempre que non se faga un uso comercial da mesma (excepto permiso expreso por escrito do autor).
• ND (non derivative ou sen obra derivada): non se permite facer obras derivadas sen permiso expreso e por escrito do autor.
• SA (share alike, ou compartir igual): a contraria á anterior, permite a realización de obras derivadas, sempre que se cite ao autor orixinal e distribúase a obra cunha licenza idéntica.

4. Unha vez que nos asignaron un número de asento rexistral (número de expediente da obra que rexistramos), o cal serviranos para demostrar legalmente a nosa autoría, incluirémolo no texto da licenza no apartado de definicións especificando quen somos e que asento rexistral temos.

5. Nese momento poderemos proceder a gravar o disco nun estudo, en casa… e o resto de tarefas propias dunha produción (deseño, carátulas, etc.).

6. A continuación, buscamos unha empresa duplicadora de CDs. No noso caso recorremos a Opticdata (www.opticdata.es). O que vén a continuación é un resumo dos pasos que indican na súa páxina:

• Para que un fonograma poida saír ao mercado con todas as garantías legais é preciso que figure o nome dun productor de fonogramas autorizado en devandito soporte. Actúa como responsable principal da produción. É un requisito legal, pero non o único:
• Redactar e asinar un contrato de cesión-autorización de produción.
• Comunicar á Sociedade Xeral de Autores e Editores (S.G.A.E. en España) a intención de fabricar ou duplicar fonogramas (aínda que non se sexa membro de devandita entidade).
• Se se é membro de S.G.A.E. débese abonar o canon de reprodución previamente á fabricación dos exemplares.O importe do canon de reprodución é función do prezo de venda que vaian ter os discos (un 8% aprox. cun importe mínimo por disco aínda que o prezo de venda final sexa 0). NOTA de Xera: En caso de non ser nin socio nin ter as cancións rexistradas nunha entidade de xestión de dereitos de autor (como é o noso caso), haberá que asinar un contrato polo cal comprometémonos a que ningún dos autores da obra rexistrarase nun período de cinco anos a partir da data do contrato en ningunha sociedade de xestión de dereitos de autor. Isto é así porque o canon derivado de duplicación aplicarase de forma retroactiva á empresa duplicadora, co que non quererán asinar sen unha garantía de que isto non ocorrerá.
• Incluír unha serie de códigos, anagramas e demais grafismos de índole legal nos fonogramas codificando así a legalidade da produción.
• Incluír códigos loxísticos para facilitar a distribución do produto (Código de barras EAN13) Débeo facer a empresa duplicadora.
• Realizar o depósito legal da obra (3 exemplares 1 para o catálogo discográfico) na Biblioteca de Cataluña antes da distribución dos discos. Podes consultar se queres facelo na túa provincia ou comunidade se a empresa duplicadora está situada noutra parte. * Abonar ao productor de fonogramas unha cantidade pola xestión e dereitos de concesión e uso de marcas.

Se seguimos estes pasos, xa teremos terminada a produción do noso traballo. Os únicos responsables do disco son o autor e a empresa duplicadora, e ao non haber intermediación por parte de ningunha outra entidade, o prezo do disco pode ser moi inferior á media (prezo xusto) ademais de saír beneficiados nós e o noso potencial público.

Requisitos legais para vender

Como toda actividade económica, ha de estar suxeita a unha serie de impostos. Estes son o IVA e o IRPF. Se falamos de tiradas de 1.000-2.000 CDs (e a un prezo baixo), como acto promocional e exclusivo, non estamos obrigados a darnos de alta na Seguridade Social como autónomos. Soamente deberemos darnos de alta en Facenda como categoría de empresarios, específicamente no epígrafe 6154 - COMERCIO POR XUNTO DE APARELLOS E MATERIAIS RADIOELÉCTRICOS E ELECTRÓNICOS (en caso de vendelo en librerías tendas de discos, etc.), ou 6532 - COMERCIO POLO MIÚDO DE MATERIAL E APARELLOS ELECTRICOS E ELECTRÓNICOS (en caso de vendelo directamente ao público).

Ao darnos de alta, en principio facémolo por tres meses (prorrogable o tempo que se queira) e deberemos declarar trimestralmente o IVA(16%) e o IRPF (no caso de venda polo miúdo estaremos nun réxime de IVA especial de Recargo de Equivalencia). Ademais teremos que facer unha declaración anual (independentemente do tempo que esteamos dados de alta), en xaneiro do ano seguinte.

Se falamos dunha actividade económica que nos poida reportar un medio de traballo, dunha forma continua (productor fonográfico), nos dariámonos de alta en Autónomos con esa categoría profesional e estariamos suxeitos aos trámites propios desa categoría. Para máis dúbidas pódese consultar directamente ao Ministerio de Facenda.

Con isto, queremos dar a coñecer que unha persoa que queira e realmente estea disposto a investir o seu tempo e esforzo pode producirse un traballo. Desta forma necesitaremos facer todo o que normalmente unha compañía discográfica faría por nós. Como se pode ver hai moitos pasos que podemos dar por nós mesmos; os únicos pasos que nós non podemos facer son os referentes á duplicación e temos formas de delegar sen deixar de ter liberdade coa nosa creación.

Fonte: Cómo se publicó Lliendes

Categories: Propiedade Intelectual
No Comments »

A Coruña

17:00 - Saída de María Pita. Manifestación por unha vivenda digna.
19:30 - Saída do Campo da Leña. Deriva/Roteiro pola Vivenda e contra a Especulaçom.

Vigo

17:00 - Desde a Porta do Sol. Contra a especulación, Construamos o Dereito Social á Vivenda.

Ourense

18:00 - No começo da Rúa do Passeio (Parque S. Lázaro). Move-te por umha vivenda digna. Rueiro anti-especulativo.

Máis información no Foro da Plataforma por una vivienda digna (sección Galicia)

Categories: Móvete, participa
10 Comments »

Cada 20 de marzo celebramos en todo o mundo o Día Mundial Sen Carne: un día ao ano para ser conscientes do sufrimento que oculta cada bocado de carne e non servir sangue na nosa mesa. Celébrase desde 1985, e é apoiado por importantes organizacións internacionais.

O Día Mundial Sen Carne é o evento máis grande a nivel internacional en que simultaneamente, persoas de diversas partes do mundo promoven unha dieta sa e non violenta, baseada en froitas, verduras, grans e os seus diversos derivados.

O propósito do Día Mundial Sen Carne é compartir as vantaxes dunha dieta libre de crueldade, invitando a amigos, familiares e coñecidos a probar alternativas de alimentación máis éticas que a carne.

O Día Mundial Sen Carne é un día para non consumir o sufrimento de miles de seres sentintes que son criados e sacrificados para o só pracer dalgúns humanos. Este 20 de Marzo, invita a un amigo a non comer carne. Invita a un amigo a deixar de ser cómplice da dor de millóns.

Un Día Sen Carne pola túa Saúde

A graxa de orixe animal aumenta nun 40% máis de posibilidades de sufrir cancro e de padecer enfermidades cardíacas, ademais de aumentar o risco a infarto, obesidade, apendicite, osteoporose, artrite, diabetes e intoxicación. Unha dieta ausente de produtos de orixe animal probou ser un arma extraordinaria contra enfermidades como o cancro, diabetes, alzheimer, a obesidade, os problemas cardíacos e unha longa lista de doenzas. A xente come carne por gusto, do mesmo xeito que bebe alcol ou fuma tabaco, pero ningún médico responsable recomendaría o consumo de ningún deses tres produtos para conservar unha saúde óptima, explica o presidente Physicians Committee for Responsible Medicine, Dr. Neal Barnard.

Lea máis

Un Día Sen Carne polo Planeta

As granxas industriais da actualidade producen unha contaminación ambiental que as xeracións vindeiras veranse obrigadas a pagar. A cría de animais para o consumo humano require máis da metade da auga potable utilizada nos países industrializados e os seus desfeitos son un dos maiores contaminantes que existen para o chan e os ríos. Moi lonxe está a imaxe bucólica dos animais ao aire libre, porque para satisfacer as necesidades do mercado, as técnicas de crianza desenvolveron verdadeiras fábricas de carne, onde os xurros, auga contaminada e restos orgánicos son arroxados ao mar, ríos e campos.

Lea máis

Un Día Sen Carne por Solidariedade

O 90% da avena, 85% do millo e 80% da soia producida nos Estados Unidos dáse ao gando. Pense nese dato: para producir un quilo de carne invístense ata 20 quilos de cereais e soia perfectamente consumible por humanos. Son vexetariano por unha razón de xustiza. A produción e consumo de carne desperdicia inxente cantidade de alimentos que poderían solucionar o fame no mundo. Os países industrializados prefiren non negarse o pracer para comer carne en lugar de facer un ben á humanidade. Tanto homes como animais necesitan un trato xusto, e eu non vou eludir a responsabilidade que teño cara a eles, explica o filósofo Peter Singer, profesor de Ética Práctica da Universidade de Princeton.

Lea máis

Un Día Sen Carne polos Animais

Só en España sacrifícanse máis de 750 millóns de animais ao ano para o consumo humano, e en Estados Unidos, uns 25 mil millóns. Os animais das granxas industriais son tratados como máquinas. Pasan as súas curtas vidas en lugares abarrotados e pestilentes, e nalgúns casos están tan hacinados que nin sequera poden virarse nin estender un á. Para a maioría, a única oportunidade que teñen de respirar aire fresco é cando se lles leva ao matadoiro. Cólgase aos animais boca abaixo e córtaselles a gorxa, normalmente mentres aínda están conscientes. Ao comer carne, estás sendo cómplice desa crueldade.

Lea máis

Fonte: diasincarne.com
Máis información en haztevegetariano.com

Categories: Ecoloxía
10 Comments »

Juan David Pérez

“Endesa”, “El Cabildo del Hierro” e o “Instituto Tecnológico de Canarias” colaboran na “Central Hidroeléctrica de El Hierro”, nas Illas Canarias. O proxecto expón un orzamento de 24 millóns de euros. O alcanzar o obxectivo de atender a demanda enerxética de todos os habitantes da illa con enerxías renovables.

A illa de El Hierro está catalogada “Reserva da Biosfera”. Ten unha extensión de 278 Km cadrados e unha poboación superior aos 10.000 habitantes. Estas características permitiron que a illa canaria sexa elixida para o desenvolvemento de devandito proxecto piloto, que servirá de base para a instalación de sistemas similares noutros territorios do mundo.

A central hidroeólica baséase no uso da enerxía eólica para elevar auga entre dous puntos cun desnivel de 750 metros de altura e, desde o depósito superior, producir un salto de auga controlado para a xeración de enerxía eléctrica. Este sistema permitirá unha redución de máis dun 80% na emisión de CO2 e unha diminución significativa das emisións de SO2, gases causantes do efecto invernadoiro e a choiva aceda, respectivamente.

Para o desenvolvemento do proxecto e o seu financiamento constituíuse a sociedade promotora “Gorona del Viento El Hierro”, cuxos socios serán “El Cabildo del Hierro”, o “Instituto Tecnolóxico de Canarias” (ITC), Endesa-Unelco e pequenas e medianas empresas da Illa. A central hidroeólica del Hierro enmárcase no proxecto europeo “Illas 100% renovables”, que ten como fin atender a demanda enerxética dos seus habitantes só con enerxías limpas e no que participan varios territorios insulares europeos.

Aínda que a decisión final sobre a configuración técnica da Central Hidroeólica aínda non está tomada, o estudo de viabilidade elaborado polo ITC permitiu adiantar algúns aspectos sobre a súa posible dimensión e custos. En principio, o sistema podería estar formado polos seguintes elementos:

• Un parque eólico de 9,35 MW de potencia.

• Dous depósitos abertos de 200.000 m3 de volume cada un (ou superior situado nunha caldeira natural e o inferior, próximo á central actual, formando unha represa).

• Unha estación de bombeo cunha potencia de 6 MW, que impulsaría auga desde o depósito superior ata o inferior.

• Unha central hidroeléctrica de 6,6 MW de potencia, que produciría enerxía eléctrica en continuo ao caer a auga desde o depósito superior ao inferior.

• Unha planta desaladora pequena, que cubriría as perdas producidas por evaporación nos dous depósitos.

Juan David Pérez

Máis información: Central Hidroeólica de El Hierro (pdf)  -  Instituto Tecnológico de Canarias

Fonte: El Hierro: "Primer territorio autoabastecido por Energías Renovables al 100%"

Categories: Ecoloxía
4 Comments »

1. Principio de simplificación e do inimigo único. Adoptar unha única idea, un único símbolo. Individualizar ao adversario nun único inimigo.

2. Principio do método de contaxio. Reunir diversos adversarios nunha soa categoría ou individuo. Os adversarios han de constituírse en suma individualizada.

3. Principio da transposición. Cargar sobre o adversario os propios erros ou defectos, respondendo o ataque co ataque. "Se non podes negar as malas noticias, inventa outras que as distraian".

4. Principio da esaxeración e desfiguración. Converter calquera anécdota, por pequena que sexa, en ameaza grave.

5. Principio da vulgarización. "Toda propaganda debe ser popular, adaptando o seu nivel polo menos intelixente dos individuos aos que vai dirixida. Canto máis grande sexa a masa a convencer, máis pequeno ha de ser o esforzo mental a realizar. A capacidade receptiva das masas é limitada e a súa comprensión escasa; ademais, teñen gran facilidade para esquecer".

6. Principio de orquestación. "A propaganda debe limitarse a un número pequeno de ideas e repetilas incansablemente, presentalas unha e outra vez desde diferentes perspectivas, pero sempre converxendo sobre o mesmo concepto. Sen fisuras nin dúbidas". De aquí vén tamén a famosa frase: "Se unha mentira repítese suficientemente, acaba por converterse en verdade".

7. Principio de renovación. Hai que emitir constantemente informacións e argumentos novos a un ritmo tal que, cando o adversario responda, o público estea xa interesado noutra cousa. As respostas do adversario nunca han de poder contrarrestar o nivel crecente de acusacións.

8. Principio da verosimilitude. Construír argumentos a partir de fontes diversas, a través dos chamados globos sondas ou de informacións fragmentarias.

9. Principio da silenciación. Acalar as cuestións sobre as que non se teñen argumentos e disimular as noticias que favorecen ao adversario, tamén contraprogramando coa axuda de medios de comunicación afines.

10. Principio da transfusión. Por regra xeral, a propaganda opera sempre a partir dun sustrato preexistente, xa sexa unha mitoloxía nacional ou un complexo de odios e prexuízos tradicionais. Trátase de difundir argumentos que poidan arraigar en actitudes primitivas.

11. Principio da unanimidade. Chegar a convencer moita xente que pensa "como todo o mundo", creando unha falsa impresión de unanimidade.

Joseph Goebbels

Dr. Paul Joseph Goebbels (29 de outubro de 1897 - †1 de maio de 1945) foi o ministro de propaganda do goberno de Adolf Hitler (en alemán Propagandaministerium) na Alemaña Nazi. Foi unha figura crave do réxime, coñecido polos seus dotes retóricas e a súa capacidade persuasiva. Promoveu a depuración dos ambientes culturais e a máis extensa difusión dos mitos nazis. Suicidouse logo de facer envenenar á súa esposa e aos seus seis fillos.

Unha famosa cita de Goebbels, repetida hoxe en día con profusión: Unha mentira repetida mil veces convértese nunha verdade.

¿Non credes que punto por punto hai algunha xente que está seguindo estos "principios da propaganda"?

Fonte: Los principios de la propaganda
Escolar.net

Categories: Medios e comunicación
14 Comments »

Este programa piloto de prestamo de bicicletas vai dirixido a todos os membros da comunidade universitaria da USC co obxectivo de fomentar o uso de medios de transporte alternativos ao coche, fornecendo unha ferramenta práctica para visualizar a viabilidade da bicicleta como modo de transporte, e estudar as particularidades do seu uso en Santiago e Lugo. O transporte, do que o consumo enerxético unha das súas facianas principais, é unha das causas fundamentais da actual crise ecolóxica. A súa integración cotiá na nosa vida fai que esquezamos ou descoñezamos os profundos efectos destrutivos tanto locais como globais que provoca nas súas actuais dimensións e características. Os seus efectos non son só ambientais (efecto invernadoiro, contaminación acústica, atmosférica e do chan) senón tamén sociais (accidentes, exclusión social, illamento, expropiacións, despoboamento) e mesmo culturais.

Nos últimos 30 anos estamos a asistir a unha explosión da demanda de transporte desmesurada. No período entre 1998 e 2003, a intensidade media de vehículos lixeiros nas estradas e cidades galegas medrou un 50,3% e un 49.2% o tráfico pesado. O desbaldimento de recursos materiais e enerxéticos e a contaminación xerada que reflicten estas cifras están a conformar unha situación ambiental grave.

Os Campus universitarios da Universidade de Santiago de Compostela sofren tamén un incremento exponencial do tráfico e do espacio adicado a estacionamento.

O inicio da solución dos problemas inherentes ao transporte e a mobilidade pasa, dende unha óptica ecolóxica e de sustentabilidade, en primeiro lugar por ser conscientes de que movernos incide no ambiente, incide no noso entorno social e incide noutros países e colectivos dos que parten as materias primas para manter o actual sistema de transporte. Cómpre escoller o medio máis axeitado en cada momento tendo en conta todos os factores e favorecendo o menor impacto. Nesta nova cultura da mobilidade, a bicicleta está chamada a ter un papel central e as tres entidades apostan polo seu uso cotián.
Os Obxectivos do Programa Piloto de Empréstito de Bicicletas desenvolvido por Verdegaia, a Oficina de Desenvolvemento Sostible da USC e Dirección Xeral de Desenvolvemento Sostible son:

• Fornecer de exemplos prácticos a usuarios/as doutros medios de transporte onde visibilizar a viabilidade da bicicleta como ferramenta de transporte.
• Estudar a posibilidade de establecer un servizo permanente de cesión de bicicletas e avaliar as posíbeis eivas con vistas a elaborar un programa máis amplo.
• Valorar a reacción do colectivo universitario e o interese xerado pola iniciativa.
• Estudar as particularidades do uso da bicicleta no entorno dos dous campus e da cidade de Santiago.

O programa desenvolverase dende o 10 de abril ate o 29 de xuño e fundaméntase no préstamo de bicicletas aos membros da comunidade universitaria que se acollan ao programa e se comprometan a empregala habitualmente nos seus desprazamentos cotiáns. Durante este periodo, recibirán clases de mecánica básica e condución urbana da bicicleta e analizarán as posibilidades da bicicleta como modo de transporte

Máis información: Oficina do Plano de desenvolvemento Sostible da USC

Fonte: Verdegaia, a USC e a Xunta poñen en marcha un programa de préstamo de bicicletas

Categories: Mobilidade_
No Comments »